woensdag 10 februari 2016

Lente in huis




Tijdens deze regenachtige dagen verlang ik nog meer naar zon en blauwe lucht. 
Buiten komen de bollen uit de grond maar door het slechte weer lukt het me steeds niet om de tuin in te gaan en de oude winterrommel op te ruimen. 
Binnen komen de bloesemtakken uit en de kleine bloemetjes steken mooi af tegen de petrolmuur.
Ik blog weinig maar heb ook niet zoveel te melden....zoals gezegd: ik kan niet wachten tot de zon weer gaat schijnen en we er weer lekker op uit kunnen.



  




zondag 31 januari 2016

Dag januari!


Het is rustig hier, we zijn een beetje aan het rommelen in huis maar niets is nog echt af om te laten zien.
Verder werkt het weer niet echt mee om mooie reportages te maken. En ben ik ook niet helemaal fris en fruitig, na een pijnlijke rug nu weer snipverkouden dus het komt er ook niet zo van om erop uit te gaan.
Dus ik laat jullie mijn maandoverzicht van de meest gelikete foto's zien van Instagram . Veel Rotterdamplaatjes, wil je de verhalen erachter lezen zoals 'Mi lobi Roffadam' en  'Timmerhuis, van achterbuurt naar duurzame wolk van pixels' ga dan naar Rotterdam through my lens. Over Rotterdam blijft genoeg te vertellen en te laten zien:)
Ik hoop dat het weer wat beter gaat worden en ik ook hier weer mooie posten kan gaan maken. 
Fijne week allemaal!



zondag 17 januari 2016

Bollen en katjes



Kerstboom eruit en lentegevoel naar binnen!
Na een koude dag vandaag is de lente nog erg ver weg maar toch is het fijn om een beetje voorjaar in huis te halen.
Takken met katjes staan op de pilaar in de hoek. De mooie vaas heb ik met de feestdagen als windlicht gebruikt door er een dikke kaars in te branden. 
Op de vensterbank staat naast de potten met bollen een fotocollage op aluminium geprint. Deze kregen we met kerst van de kinderen als herinnering aan ons weekend Barcelona in maart. Leuk he!



Ook het hert-kandelaartje was een kerstcadeautje, deze kan voorlopig nog wel blijven staan want het wordt winter! Maar binnen toch al een beetje lente...
 

Fijne week weer.


donderdag 7 januari 2016

Zoveel moois in Brugge


We zagen zoveel moois in Brugge dat ik jullie nogmaals meeneem naar dit romantische en gezellige stadje. De kerst is hier in huis verdwenen maar op mijn foto's nog goed te zien.










De Onze Lieve Vrouwekerk ofwel Notre Dame wordt momenteel gerestaureerd maar toch konden we een gedeelte bezoeken. Het kribbetje was nog leeg zo vlak voor de Kerst...
We zijn dol op kerken, zal met onze katholieke opvoeding te maken hebben, en kijken graag rond, genieten van het bijzondere licht door de glas-in-loodramen, de kerkelijke afbeeldingen en steken een kaarsje op. De Onze-Lieve-Vrouwekerk, het hoogste gebouw van Brugge, is het op een na hoogste bakstenen gebouw ter wereld.









Bijzonder zijn de praalgraven. Maria van Bourgondië ligt hier begraven en van haar vader, Karel de Stoute is alleen het praalgraf aanwezig. Beide vorsten worden naar middeleeuwse gewoonte voorgesteld in liggende houding en gevouwen handen. Met geopende ogen zijn ze 'in aanschouwing van het eeuwige leven''. Aan hun voeten zie je een leeuw en hond als symbolen van de mannelijke kracht en de vrouwelijke trouw.


Boven de koorbanken hangen dertig wapenschilden van ridders van het Gulden Vlies waaronder dat van Karel de Stoute, en zijn zwager Eduard IV van Engeland. 



Het wereldbekende werk van MichelangeloMadonna met kind, bedoeld voor de Dom van Siena, is één van de mooiste kunstwerken bewaard in de Onze-Lieve-Vrouwekerk.


Een van de mooiste plekken in Brugge is het begijnhof bij het Minnewater. 
Hier zijn heel veel zwanen te vinden, een van de symbolen van Brugge. Er zijn er altijd veel van hen te vinden op het ‘Minnewater’. Er bestaat een mooie legende over de zwanen van Brugge. "In 1488 executeerde de mensen van Brugge een bewindvoerders van de stad die behoorde tot het hof van Maximiliaan van Oostenrijk, echtgenoot en opvolger van hertogin Maria van Bourgondië. Zijn naam was ‘Pieter Lanchals’, een naam die ‘lange nek’ betekent. Het Lanchals familiewapen werd gekenmerkt door een witte zwaan. De legende zegt dat Maximiliaan Brugge strafte door hun te verplichten om voor eeuwig zwanen te houden op hun meren en kanalen."




Als je dit hofje binnenstapt lijkt het alsof je terug gaat in de tijd, het is er zo rustig.
Dit begijnhofje was oorspronkelijk bedoelt voor oude arme vrouwtjes en werd aan het einde van de middeleeuwen gesticht door Margaretha II van Constantinopel . Tegenwoordig wonen er geen begijnen meer, sinds het begin van de vorige eeuw is dit hofje bewoond door het kloostergemeenschap van benedictinessen. Het complex omvat een gotische kerk en ongeveer 30 kleine huisjes. 









Als we het begijnhof af lopen staan de paardenkoetsen alweer klaar, de hele dag hoor en zie je ze door de straten rijden. Een heerlijk nostalgisch geluid.





 

Brugge is een openluchtmuseum, zoveel mooie pandjes en straatjes. Het is genieten om hier rond te wandelen. Je waant je op vakantie en het is zo dichtbij! De moeite waard dus.



LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...