woensdag 16 november 2016

Herfstig Haarlem


Niet lang geleden was ik in Haarlem, altijd gezellig om te winkelen en door de kleine straatjes te lopen. Maar deze keer had ik een extra doel namelijk afscheid nemen van de winkel van Marianne, Verrassend Goed! Na jarenlang een bijzondere woonwinkel te hebben gerund gaat ze een nieuw pad in. Ik heb Marianne ontmoet via mijn blog en bracht regelmatig een bezoekje aan haar prachtig gestylde winkel. Het was een walhalla om mooie plaatjes te maken!
Het ga je goed Marianne.
Na gedag te hebben gezegd ging ik Haarlem in en kwam weer in allerlei leuke nieuwe winkeltjes terecht!




In de Schagchelstraat zit sinds kort My Deer's. wat een mooie winkel met heerlijke woonitems. Hier kan ik blijven kijken. Ik nam er een mooie print mee naar huis!





En Haarlem is zo fotogeniek, overal zie mooie pandjes, kerktorens, oude lantaarnpalen en bijzondere winkeltjes.

















En zie ik ineens de Kromkommer, een echt Rotterdams bedrijfje dat allerlei groente die niet helemaal volmaakt is. te dun-dik-krom-klein, gebruikt om oa soep van te maken.




En wat vind je van de voormalige V&D? Nu de plek voor nieuwe ontwerpers en bedrijfjes in een conceptstore!




Ik genoot van een middagje herfstig Haarlem. 


maandag 7 november 2016

Indrukwekkende plekken en verhalen in Berlijn



Tijdens onze trip in Berlijn hebben we enorm veel gezien in een paar dagen. Alles was herfstig gekleurd en dat zie je in veel foto's terug. Dit is inderdaad een mooie periode om Berlijn te ontdekken hoewel we zelf graag eens terug willen in de zomer voor alle gezellige terrassen en biergartens.
Wandelen jullie weer met me mee?
Het viel ons op dat de wegen op veel plekken enorm breed zijn en we hebben het eigenlijk nooit heel erg druk gezien.



Overal in de stad staan de bezienswaardigheden goed aan gegeven met de afstand erbij. 
Onze volgende stop is het Holocaustmonument. Dit indrukwekkende monument, zo'n 3 voetbalvelden groot, is in 2005 geopend om de Joodse slachtoffers van de 2e wereldoorlog te herdenken. Het monument bestaat uit een ruim 2700 betonnen blokken, deze gaven me een beklemmend gevoel toen ik er tussendoor liep.  De smalle, lange paadjes tussen de hoge blokken moeten het gevoel geven wat de joden hadden in de concentratiekampen. De blokken deden mij aan grafzerken denken.
Bij het monument is niet zoveel info te vinden, eronder is wel een informatiecentrum maar daar stond een lange rij en dus zijn we doorgelopen.
Het monument is zeer toegankelijk, misschien wel wat te, want er liepen ook kinderen doorheen te hollen. Niet echt passend vind ik dan.





Als we verder gaan komen we langs een prachtige chocoladewinkel waar we even binnen wandelen en tot onze verbazing staan er enorme chocolade uitvoeringen van bijzondere Berlijnse gebouwen. 




Heerlijk al die chocola en bonbons maar we hebben de verleiding kunnen weerstaan.
Dat konden al die mensen bij het worst kraampje niet zeggen, deze kraampjes zie je overal in Berlijn en verkopen de echte Duitse curryworst. 


Veel Berlijners vinden dat de Gendarmenmarkt een van de mooiste pleinen van Duitsland is, misschien wel van heel Europa. Een plek die je moet bezoeken dus. Aan beide kanten staat een  Dom: de Deutscher en Französischer, en er tussen het Konzerthaus. In 1688 is dit plein aangelegd als markt maar toen in de eeuw erna een regiment kurassiers, 'gens d'arms', het plein met wachtposten en stallen in gebruik namen, ontstond de naam Gendarmenmarkt. Ik denk dat het zomers een bruisend plein is met veel terrassen en gezelligheid.






De metro is een ideaal vervoermiddel in een grote stad en ook hier, we kochten dus een openbaar vervoerpas voor 3 dagen waarmee je ook in de bus en tram kunt. Heel bijzonder vonden we dat er nergens controle was of je wel een vervoersbewijs bij je had. Er staan geen poortjes en er lopen geen controleurs. In bus 100, die langs veel bezienswaardigheden rijdt, stappen we een paar keer in en lopen door zonder iets te laten zien aan de chauffeur. Het lijkt niemand iets te interesseren. Dat zijn wij zo niet gewend in Nederland en ik had het hier eigenlijk ook niet verwacht.



De TV toren is overal in de stad te zien en staat op enorm veel van mijn foto's. Hij staat op de Alexanderplatz, naast het hotel waar we verbleven. We zijn  niet in de toren geweest mede omdat het erg bewolkt was, maar bovenin schijn je een prachtig uitzicht over de stad te hebben.



straattheater is altijd leuk!


Op de voetgangers stoplichten in het oude Oost-gedeelte staat een bijzonder mannetje: ampelmann. 
Het Oost-Duitse stoplichtmannetje is een creatie van verkeerspsycholoog Karl Peglau. In de jaren ’50 hadden de voetgangerslichten in het Oost-Duitse Berlijn alleen een rode en een groene lamp. Veel mensen konden deze niet kleuren onderscheiden en er gebeurden veel ongelukken. Peglau ontwikkelde een stoplicht dat zich baseert op twee mogelijkheden om de ‘bevelen’ te onderscheiden; de kleur en de vorm van het symbool. Bovendien zijn mensen meer geneigd om de ‘bevelen’ van een leuk figuurtje eerder op te volgen. Eind jaren 60 was het stoplicht in Berlijn te zien en in 1970 werd het ampelmannetje hét officiële symbool voor voetgangers verkeerslichten in de DDR. Ampelmann is zo bekend, dat hij zelfs zijn eigen winkel heeft: Ampelmann Galerie Shop, op verschillende plekken in de stad met t-shirts, sleutelhangers, ansichtkaarten, lampjes etc.






Het laatste dat ik in deze post laat zien is de Gedächtniskirche of eigenlijk de Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche. Deze kerk, of wat ervan over is, staat aan de Kurfürstendamm in Charlottenburg in West Berlijn. Kaiser Wilhelm II heeft deze kerk laten bouwen eind 1800 ter nagedachtenis aan Wilhelm I, de hoofdtoren van 113 meter hoog werd de hoogste toren van de stad.
De foto's hieronder laten zien hoe prachtig het eruit moet hebben gezien.




Nog geen 50 jaar na de opening  in 1943 werd de Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche zwaar getroffen tijdens bomaanslagen in Berlijn. Een groot deel van de kerk werd vernield en er bleef nog maar een schaduw over van wat de kerk ooit was. 
De 68 meter toren die overbleef, kreeg na de oorlog de bijnaam: holle kies. Van het middenschip was ongeveer de helft weg, en de rest leek meer op een grot dan op een kerk. In deze ruïne werden tijdens en vlak na de oorlog toch nog kerkdiensten gehouden. Tussen 1945 en 1956 bleef de ruïne zo staan. 
Deze plek maakte heel veel indruk op ons, zeker ook door de informatie die gegeven werd en de oude foto's waarop te zien is hoe de kerk er uit moet hebben gezien.


Na veel discussie werd er na de oorlog een nieuwe Gedächtniskirche gebouwd naast de oude, deze werd ingewijd op 17 december 1961, vier maanden na de bouw van de Muur. De nieuwe kerk is erg modern en gebouwd met gewapend beton, staal en kleine glasscherven in allerlei kleuren blauw. 
Buiten vind ik het net mooi maar binnen is het een heel bijzonder gebouw. 





Ik vind het prachtig dat ze de oude kerk hebben laten staan als oorlogsmonument, zo blijft het verhaal levend. Het is zeker de moeite waard om te bezoeken als je in Berlijn bent.
Als je van shoppen houdt, kun je naar de  Kurfürstendamm gaan, wij hebben het overgeslagen. Winkelen kan ik overal, en er is zoveel ander leuks te doen en zien in Berlijn. 
De volgende post zal gaan over de Muur. Hoewel deze vrijwel helemaal is afgebroken, is de muur toch ook indrukwekkend aanwezig in Berlijn.




LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...